Rozdział IX

Stałam nieruchomo. Wiedziałam, że coś było nie tak z Ann. Ale dlaczego mi nie powiedziała? Przecież się przyjaźnimy. Ta zakochana para to byli Ann i... Zac!
Zac... Ten Zac, który spotyka się, a może raczej spotykał się, z Jess... Dlaczego zerwali?
Usłyszałam tylko wołanie Amelii, że wszyscy weszli już do klasy. Całą lekcję myślałam o tym co wydarzyło się na przerwie.
 Lekcja już się skończyła. Pierwsze co zrobiłam to od razu poszłam do Ann... chciałam, żeby mi wszystko wyjaśniła.
-Ymm. Ann?
-Co chcesz blondyna?-odpowiedziała
-Chciałam tylko zapytać eeee dlaczego całowałaś się z Zac'iem.
-Niech cię o to główka nie boli, hahha
-Czy oni, Jess i Zac zerwali?
-Hahahahah jasne. Dobra zmykaj stąd.
Miałam mętlik w głowie. Chciałam jak najszybciej znaleźć Jess. Udało mi się. Jak zawsze okupowała schody ze swoją "świtą"
-Yyyy... Jess, możeny pogadać?
-Jeśli musimy, ehh
-Czy wy z Zac'iem zerwaliście?
-Skąd taki pomysł?
-Tak tylko się pytam
-Jesteśmy nadal razem
-Nie sądzę
-Co masz na myśli???
-Widziałam Zac'a jak całował się z Ann...
-Kłamiesz! Idź stąd i wymyślaj sobie bajeczki wśród swoich znajomych.
-Ale Jess...
-Idź!
-Według mnie-zaczęła gadać Zoe (jedna z przyjaciółek Jess)- to jest całkiem możliwe. Wiesz jaka jest Ann. Chce mieć wszystko.
-Zoe cicho siedź!- zaczęła krzyczeć Jess.
-Ale chyba ona ma prawo wiedzieć jaka jest Ann.
-No ok. Saro słuchaj... Ann od zawsze była chamska w stosunku do innych. Zawsze miała to czego chciała. Owijała sobie wszystkich wokół palca. Tak samo było z Juss'em, Zac'iem i tobą. Juss się już od niej uwolnił. Zac już raczej tego nie zrobi. Ale ty możesz. Tylko musisz chcieć. Zac już przepadł. Już nigdy nie będzie taki jak dawniej. Zoe też przyjaźniła się z Ann. Po miesiącu olała ją bo znalazła sobie nową ofiarę. Ciebie. Jeśli tak bardzo zależy ci na Zac'u to zostaw go w spokoju. Niech się sam przekona jaka Ann jest naprawdę.
<Zaniemówiłam>

Rozdział VIII

  Wróciłam do domu. Czekała na mnie mama z obiadem.
-A gdzie Kim? - zapytałam.
-U koleżanki. Wreszcie jest spokój. - odpowiedziała z uśmiechem.
  Poszłam do swojego pokoju. Położyłam się na łóżku i zaczęłam myśleć o tym co zdarzyło się dzisiaj. Czułam się dziwnie. Byłam smutna, ale jednocześnie szczęśliwa.
  Usłyszałam dzwonek do drzwi. Zbiegłam szybko ze schodów krzycząc JA OTWORZĘ MAMOOO!!!
Miałam nadzieję, że to Ann. Otwarłam drzwi. W progu stała Amelia. Wtedy sobie przypomniałam, że zaprosiłam ją do siebie.
  Uśmiechnęłam się po czym zaprosiłam ją do swojego pokoju. Oczywiście jak to dziewczyny w naszym wieku zamiast uczyć się to całą noc przegadałyśmy. Zwierzyłam się jej ze wszystkiego co mnie dręczyło.
  Około godziny pierwszej w nocy przypomniałyśmy sobie, że jutro a właściwie dzisiaj i to za siedem godzin mamy egzamin z hiszpańskiego. Jak to nastolatki zaczęłyśmy kombinować, żeby nie iść do szkoły, ale nie udało się :c
  Weszłyśmy do szkoły przygnębione. Pierwszą osobą, którą dostrzegłam była Ann ucząca się hiszpańskiego. Widocznie też miała sprawdzian. Podeszłam do niej. Bałam się jej miny i reakcji.
-Hej Ann. Też masz dzisiaj sprawdzian z hiszpańskiego?
-Yhm. Tak. Wiem, że całą noc przegadałyście z Amelią i teraz kompletnie nic nie umiecie.
-Eeee... skąd wiesz?
-Słychać was było w całym mieście. Psychiczne wariatki. Oczywiście to komplement.
-Aha. Jejuu.
-Sara wiem, że chcesz żebym zrobiła zdjęcia testów i ci je wysłała. Okk. Nie ma sprawy. I tak miałam wysłać te foty Juss'owi.
-Ahaa. Jest coś o czym nie wiem?
-Tak. Nie wiesz jak się tłumaczy większość słów z angielskiego na hiszpański, a to dopiero początek.
-Hahahaha bardzo śmieszne.
-Nawet nie wiesz jak bardzo. Dobra zmykaj, bo muszę się uczyć.
-No ok. Pa.
Podbiegłam do Amelii i szybko powiedziałam jej o tym co Ann dla nas zrobi. Widać było, że się cieszy.
  Zadzwonił dzwonek. Poszłam pod klasę. W dali dostrzegłam tylko zakochaną parę. Nie mogłam rozróżnić osób. Chyba to był Zac i Jess... chociaż...sama nie wiem. Myślałam o tym długo, aż wreszcie doszłam do tego kto to był...

Dzięki

Jeju *o*

Przez 25 mniut 31 wyświetleń <3 Dzięki <3

JUTRO ZOSTANIE DODANY NOWY ROZDZIAŁ :) JEST ZAPISANY NA TELEFONIE I JUTRO ZOSTANIE DODANY :)

A TERAZ TAKIM SŁODZIAŚNYM RÓŻOWYM PISZĘ WAM :

DOBRANOC <3 SŁODKICH SNÓW <3 

POWRÓT DO ŻYWYCH

Hejka. Sorry, że tak długo nie pisałam nowych rozdziałów. Teraz będą pisane regularnie.

Na początku chciałabym podziękować za aż tak dużą liczbę wyświetleń <3 

Dobra, teraz na serio... 
Kolejny rozdział pojawi się gdy będzie +450 wyświetleń. To niedużo :) Już jest 429 (16.07. godz 22:00) 


Dzięki za uwagę. xoxo.

OGŁOSZENIE PARAFIALNE

MACIE TU LINKA DO OFICJALNEJ GRUPY NA FACEBOOKU 
https://www.facebook.com/groups/363271877153862/
JEŚLI CHCECIE DOSTAWAĆ POWIADOMIENIE O NOWYM ROZDZIALE TO DODAJCIE SIĘ TO TEJ GRUPY. 

MIŁEGO DNIA <3

ROZDZIAŁ VII

Usiedliśmy na swoje miejsca. Spojrzałam na Ann. Widać było po niej, że jest zazdrosna o Juss'a. Tylko dlaczego? Przecież on nie jest w jej typie. Czułam się zakłopotana.
Spojrzałam na Amelię. Jak zawsze coś rysowała. Miała talent. Podeszłam do niej.
- Hej Amelia... może wpadniesz dzisiaj do mnie? Pouczymy się razem.
-  Hej Sara. Jasne, że wpadne. To o 17, okay?
- Okay.
Odeszłam od niej. Czułam się już pewniej, chociaż nadal widziałam zazdrość w oczach Ann. To była niezręczna sytuacja.
Zazdzwonił dzwonek na przerwę. Wyszłam szybko z sali. Przy drzwiach spotkałam Jess. Paczała na mnie morderczym wzrokiem.
Bałam się jej.
- Hej Sara, hahahaha. - powiedziała szyderczo
- Ymm... .
Nie odpowiedziałam, bo ta rozmowa i tak nie miałaby sensu.
W dali spostrzegłam Ann. Podbiegłam do niej.
- Hejka Ann. - powiedziałam szybko.
- O, hej Sara. Co tam słychać? - odpowiedziała spoglądając mi w oczy. Nadal widziałam w nich zazdrość.
- Wszystko dobrze. Emm... Ann... mogę zadać ci pytanie?
- Jasne, wal śmiało. - odpowiedziała charyzmatycznie.
- Czy ty... jesteś zazdrosna o Juss'a?
Nie odpowiedziała. Zrobiła się cała czerwona i odeszła

ROZDZIAŁ VI

Następnego dnia w szkole czułam się dziwnie. Bałam się tego co zrobi Jess, ale byłam też ciekawa co ukrywa Juss. To wszystko mnie przerastało.
  Zaczęłam wreszcie ogarniać szkołę i plan lekcji. Według planu mam teraz historię z klasą C. Klasa C tam gdzie jest Ann i Zac. Miło. Na szczęście to nie jest lekcja z klasą A. Tam jest Jess.
  Podeszłam pod klasę 244. Stali już tam Zac, Ann i Juss. Nigdzie nie było Jess. Dziwne.
- Hej Sara. - powiedziała Ann odrazu jak mnie zauważyła.
- Hej Ann, Zac i Juss. - odpowiedziałam.
- Mamy teraz razem historię i mamy odgrywać sceny ze starych książek. Juss nie ma pary. Mogłabyś być z nim? - Zac zawsze wiedział co powiedzieć.
- Jasne. Nie ma problemu. - odpowiedziałam
Przynajmniej może dowiem się czegoś o nim.
Zadzwonił dzwonek na lekcję.
Weszliśmy do klasy.
- Dzień dobry młode pokolenie i nadziejo dla przyszłości tego świata. - Profesor Phompkins był już stary. Był dobrze po 50-tce. A miał pamięć i wiedzę lepszą niż niejeden 30-sto letni nauczyciel.
- Dzień dobry panie profesorze. - Klasy B i C odpowiedziały zgodnie. Było widać, że owy nauczyciel historii był ulubionym belfrem młodego pokolenia.
- No to jak? Losujemy? - zaproponiwał nauczyciel
- Jeśli musimy. - Głupia odpowiedź Ann nie zdenerwowała go. Wręcz przeciwnie. Raczej go rozweseliła.
- No to na początek... Romeo i Julia. Przedstawiają... - tu sięgnął do notesika gdzie miał pozapisywane osoby. - Juss i Sara.
O NIEEE !!! Akurat wypadł nam najgorszy akt... Akt z pocałunkiem. Głupi świat. Mieliśmy 15 minut na naukę tekstu, ale daliśmy radę.
  Zaczęliśmy przedstawiać akt z Romea i Julii. Dochodziła ta najgorsza scena. Ehh. Zamknęłam oczy i było już po wszystkim. Czułam się jakoś inaczej. Nie wiedziałam co się dzieje.

RODZIAŁ V

Weszłam do domu. Mama gotowała obiad. Kiedy weszłam do kuchni, moja młodsza siostra, Kim rzuciła we mnie kotletem.
- Kim! - krzyknęła mama. Była ubrana w długą, zwiewną sukienkę, a jej blond włosy opadały jej na ramiona. Tu zwróciła się do mnie. - Chcesz obiad Saruń?
Nienawidziłam tego przezwiska. Saruń. Jak to brzmi. Ehh.
- Tak. Jestem baaardzo głodna. A co jest?
- Hamburgery.
- No dobra może być.
Wzięłam talerz i poszłam do swojego pokoju. Był to typowy pokoik na poddaszu. Ściany były pomalowane na niebiesko, a meble były w kolorze soczystej pomarańczy. Lubiłam to połączenie kolorów.
Rzuciłam się na łóżko. Myślałam o Zac'u, ale bardziej zastanawiałam się nad tym co Juss ukrywa.
Myślałam chyba 3 godziny.
Usłyszałam dzwonek do drzwi. Zbiegłam szybko na dół.
Otworzyłam drzwi.
- Hej Saro. - zobaczyłam Amelię z książkami w moim progu. - Co słychać? Może się pouczymy na jutro?
Wiedziałam, że coś wisi w powietrzu.
- O, hej Amelia. Jasne, wchodź.
Poszłyśmy do mojego pokoju.
- Chcesz się czegoś napić? - zapytałam
- Nie, dzięki.
- No ten ... emmm po co przyszłaś.
- Chciałam z tobą porozmawiać.
- Amm... o czym? - zawachałam się
- Bo wiesz ty jesteś taka super i taka śliczna i wogóle taka odważna, a ja ... em nie mogę ci powiedzieć.
- Jak zaczęłaś to mów. - uśmiechnęłam się do niej.
- Jestem przyrodnią siostrą Jess.
- OMG. Współczuję.
- Nie ma czego. Ona się nie wpieprza w moje życie. Raczej ja współczuję tobie.
- Dlaczego?
- Byłam dzisiaj w pokoju Jess i znalazłam kartkę z planem jak cię upokorzyć przed całą szkołą. Zemsta za Zac'a.
- Oł.
Wtedy zaczęłyśmy się już śmiać i gadać na luzie. W końcu wyszło na to, że Amelia nocowała u mnie.
Fajnie się gadało. Amelia jest super.

Rozdział IV

Wyszłam na korytarz. Koło mnie stał Juss.
Podeszła do nas dyrektora.
Swoim skrzeczączym głosem wypowiedziała zdanie:
Dzie... znaczy młodzi dorośli... macie dzisiaj skrócone lekcje. A teraz wymarsz mi stąd niewychowane dzie... znaczy młode pokolenie!
- Czy tylko ja mam wrażenie, że ona za każdym razem chciała powiedzieć dzieci ? - powiedziałam do Juss'a
- Hahaha nie. Ona tak zawsze. Nie lubi nas.
- To dlaczego jest dyrektorką w szkole? - chciałam rozwinąć temat
- Tego nikt nie wie.
Juss tak szybko zakończył temat jak go zaczął. Wiedziałam, że coś jest na rzeczy, tylko nie wiedziałam co.
  Byłam zbyt rozkojarzona, żeby teraz o tym myśleć. Wsiadłam w pierwszy autobus i pojechałam do domu. Cały czas myślałam o Zac'u i o Juss'ie.

ROZDZIAŁ III

Weszłam do szkoły. Było cicho i pusto. Pewnie wszyscy są już w klasach. Powiedziałam sama
do siebie.
Zgubiłam się.
W myślach.
I w uczuciach.
A także w świecie.
Nie wiedziałam gdzie i jaką mam teraz lekcję.
Wtedy podeszła do mnie dziewczyna z mojej klasy.
Ah tak pamiętam. Siedziałam z nią na geografii. Rysowała coś.
Pomyślałam sama do siebie.
- Hej, emmm Sara, tak? - jej cichy głos zabrzmiał w bezludnym korytarzu.
- Tak. - uśmiechnęłam się do niej.
- Zapewne nie wiesz gdzie teraz mamy lekcje. - parsknęła śmiechem. - Biologia. Chodź. Pójdziemy razem. - uśmiechnęła się do mnie.
Poszłyśmy długim korytarzem. Było ciemno. Chyba zaraz zacznie pdać. Błysło się. Boję się burzy.
Kiedy szłyśmy dostrzegłam, że koleżanka, której imienia nie znałam, jest śliczną szatynką o piwnych oczach. Była szczupła i miała dołeczki w policzkach. Dziewczyna wręcz idealna. Ale samotna.
Weszłyśmy do sali biologicznej. Dopiero teraz dostrzegłam, że Juss chodzi ze mną do klasy.
Zajął nawet dla mnie miejsce koło niego. O Jezusie !!! Pomyślałam, ale nie powiedziałam tego na głos, bo koło mnie nadal stała NIEZNAJOMA ZNAJOMA. Tak wie dziwne. Nieznajoma znajoma.
Usiadłam koło Juss'a. Byłam skrępowana. Czułam się nieswojo.
- Hej Saro. - wyszeptał do mnie.
- Hej Juss. - powiedziałam ciszej niż on, bo akurat wtedy przechodziła SZALONA PANI PROFESOR JUNDENST.
- Emm Juss?
- Tak?
- Jak ma na imię ta dziewczyna co weszła ze mną do klasy?
- Ahh. To jest Amelia Hondwart. Wzorowa uczennica. Nawet lepsza ode mnie. Bo wiesz plastyka mi jakoś nie idzie.
- Aha. Rozumiem.
Jundenst włączyła jakiś przyrodniczy film. Nuuudy. Całą lekcję przegadałam z Juss'em.
Mądry i przystojny. Rzadko spotykane połączenie.
Zadzwonił dzwonek na przerwę.

KOLEJNY GŁUPI RODZIAŁ :)

NA ZDJĘCIU AMELIA HONDWART

Rodział II

Weszłam do klasy. Pan Rodgest przedstawił mnie klasie. Czułam się nieswojo, ale myślałam, że to normalne. Nudziłam się na tej lekcji. Wiedziałam wszystko co ten pokręcony belfer gadał. Miałam go dość.
W głowie miałam cały czas obraz chłopaka Jess. Przystojny jest. Można to przyznać... ale było coś, a raczej ktoś... ktoś to zakazywał mi tak myśleć...Jess.
  Kiedy dzwonek zadzwonił na przerwę, wyszłam z klasy. Koło drzwi stała już Ann z... chłopakiem Jess.
Zaczeła coś gadać, ale ja jej nawet nie słuchałam. Byłam zbyt wpatrzona w wysokiego bruneta z brązowymi oczami. Ideał.
- Emm... Sara? - Ann próbowała wrócić mnie do żywych.
- Tak? Co jest? - odpowiedziałam nieco skrępowana.
Czułam, że jestem cała czerwona.
- Saro to jest mój najlepszy kumpel Zac. Zac to jest moja nowa kumpela Sara.
- Miło mi cię poznać. - odpowiedział przyjaźnie.
- Mi..i..i również. - Jąkałam się. Wiedziałam, że on to zauważył.
Wtedy podszedł do nas kumpel Zac'a, Juss. Też był przystojny. Nawet bardziej niż Zac, ale on miał to coś w sobie czego nie ma żaden inny.
- Saro to jest mój kumpel Juss. - powiedział Zac ze swoim anielskim uśmiechem, który sprawił, że kolana się pode mną ugieły.
- Miło mi cię poznać Saro. - Juss wydał mi się w tym momencie taki uroczy, że miałam mętlik w głowie. Nie wiedziałam co myśleć.
Poszliśmy wszyscy do parku koło szkoły.
  Był ciepły poranek, ale ja się cała trzęsłam. Z jednej strony Zac, a z drugiej Juss.
Bałam się tylko jednego... co będzie jeśli przyjdzie tu dziewczyna Zac'a?
Bałam się jej. Nie wiedziałam do czego jest zdolna.
Ann zauważyła, że czymś się martwię. Była naprawdę spostrzegawcza.
- Emm.. chłopaki chodźcie już, wracamy. - Ann wiedziała co robić.
- A...ha no okay. - odpowiedzieli Zac i Juss
Wstaliśmy z ławki i poszliśmy stronę szkoły.
Szliśmy w jednym rzędzie. Ann wtedy pociągła mnie za rękę, mówiąc do Zac'a i Juss'a
Sorry chłopaki, ale musimy coś obgadać... wiecie te babskie sprawy. 
Zgodzili się. Juss pocałował Ann w policzek, a JA NIE WIEDZIAŁAM O CO CHODZI!
Byłam zakłopotana. Ann pociągła mnie za rękaw bluzy. I zaczęła swoje tematy.
- Sara? wiesz, ja zauważyłam, że Zac wpadł ci w oko.- zaczęła chichotać
- Nieeeeeeee - zawsze jak kłamałam to przedłużałam końcówkę wyrazu, ehh.
- Saro.. nie warto no wiesz... chodzi o Jess. Ona jest do wszystkiego zdolna. Uwierz mi.
Wzięłam sobie radę Ann do serca.
- Ann?
- Tak?
- Czy ty i Juss... jesteście parą?
- Hahahhahahahahhaha na rozum padłaś? Ok, wiem Juss jest fajny i przystojny, ale nie w moim typie.
- Aha. Tak tylko pytam.
- Oj oj. Sarcia buja się w dwóch przystojniakach. - Ann wybuchła śmiechem. Podobał mi się jej śmiech. Był taki prawdziwy. Kiedy Ann się śmiała, uśmiech sam przychodził. Zapominało się o smutkach.
Polubiłam Ann i to bardzo.
Weszłyśmy do szkoły i w tym momencie zadzwonił dzwonek na lekcje.


GŁUPIE :P

ROZDZIAŁ I

  Wchodzę do budynku szkoły. Korytarz jest zapełniony. Stresuję się. Boję się. Nikogo tu nie znam. Nie wiem gdzie iść. Ta szkoła jest taka wielka. Wyciągam z torby plan lekcji. Hmmmm... teraz mam geografię w sali 234. Tylko gdzie to jest? Dostrzegam tylko jakąś blondynkę, która samotnie stoi przy oknie. Wydaje się przyjazna.
- Cześć. Jestem Sara. A ty? - próbuję nawiązać z nią kontakt
- Cześć. Nie obchodzi mnie kim jesteś. Weź stąd spadaj. Narka. - odpowiada mi ta blondynka.
Czuję się urażona. Zza moich pleców dochodzi głos...
- Nie przejmuj się. Ona taka jest dla każdego. Typowa gwiazdeczka tej szkoły. Jestem Ann. A ty? - wysoka, szczupła brunetka uśmiecha się do mnie przyjaźnie. Wydaje się spoko.
- Sara. - odpowiadam z pewnością.
- Widzę, że jesteś nowa, hę? Pewnie jeszcze nie ogarniasz tej szkoły. Tak, wiem ogromna jest.
- Taaa, dokładnie.
- Jaką masz teraz lekcję, Saro?
Ann w pewnym momencie zaczęła być strasznie nachalna, chociaż lepiej niż by miała być wredna jak ta blondynka.
- Geografię w sali 234.
- O super. Ja mam chemię w 232. Chodź pod klasę. Za 3 minuty dzwonek, a chyba nie chcesz spóźnić się pierwszego dnia.
Ann wydała mi się nadzwyczaj miła. Nikt jeszcze dla mnie taki nie był.
  W drodze pod klasę Ann zaczęła temat, którego się spodziewałam.
- No to Saro, spodobał ci się jakiś chłopak.
Poczułam się skrępowana.
- Zbytnio się jeszcze nie przyglądałam.
Odpowiedziałam szybko. W tym momencie zadzwonił dzwonek. Ann poszła pod swoją klasę. Ja zostałam sama.
  Właśnie teraz przeszedł koło mnie przystojny chłopak. Cud. Ale szybko się zniechęciłam do niego. Powód? On jest chłopakiem tej "blondyny"... chyba Jess jeśli dobrze usłyszałam.
  Jess zauważyła, że gapię się na jej chłopaka i spojrzała na mnie morderczym wzrokiem i pocałowała go. Poczułam się niezręcznie i ona to zauważyła.
Pożegnała się ze swoim chłopakiem i podeszła do mnie szyderczo mówiąc Trzymaj się od niego z daleka, a wszystko będzie dobrze. Po czym śmiejąc odeszła ze swoją "służącą" Katy.



Hah, wiem że głupie.

Bohaterowie

No to teraz już tak na serio zacznę pisać jakieś opowiadanie :)

POSTACIE

Sara Nigelten. Ma 15 lat, mieszka razem z mamą i młodszą siostrą na przedmieściach NowegoYorku. Zaczyna pierwszy rok w nowej szkole. Nieśmiała, wrażliwa. 

Zac Rifteng. Ma 16 lat, mieszka z rodzicami i młodszym bratem w centrum Nowego Yorku. Typowy podrywacz.

Mama ( Ashley ) i siostra ( Kim ) Sara'y. 

Brat ( Patric ) Zac'a.

Ann Lonlind. Ma 16 lat. Dziewczyna z klasy Zac'a. Nowa najlepsza przyjaciółka Sary. 

Typowa flirciara. 

Juss Rimdgen. Najlepszy kumpel Zac'a. Wzorowy uczeń. 

Jess. 17 lat, szkolna gwiazdeczka. Wredna dla Sary. Dziewczyna Zac'a. 

RESZTA OSÓB DOJDZIE Z CZASEM. TO SĄ TACY GŁÓWNI BOHATEROWIE. 

Piosenka

Hah, wiem, że głupia. Wymyślona z nudów i głupoty.

Muzyka : https://www.youtube.com/watch?v=W9V13sN9pqs
Tekst:

Kiedyś myślałam co by było

gdybym cie poznała wcześniej

miałabym spokój i satysfakcje

że nie muszę znosić ciebie

Potrzebuję ciebie, twojej miłości

ciebie i twego uścisku

Chciałabym żebyś  przy mnie ciągle był

Lecz jest to nie możliwe

Łatwo jest się zakochać

Trudniej jest się odkochać

Serce samo wybiera

Tego jedynego

Myślałam że tak będzie łatwiej

Kiedy dam sobie spokój

Przestane o tobie myśleć

Lecz już nie daje rady tak żyć

 Whoo  Whoo lecz już nie daje rady tak żyć

teraz jak myślę to zaczynam się bać

mój rozum podpowiada że

tak jest lepiej ale serce

jest przeciwne temu wszystkiemu

Łatwo jest się zakochać

Trudniej jest się odkochać

Serce samo wybiera

Tego jedynego

Myślałam że tak będzie łatwiej

Kiedy dam sobie spokój

Przestane o tobie myśleć

Lecz już nie daje rady tak żyć

Łatwo jest się zakochać

Trudniej jest się odkochać

Serce samo wybiera

Tego jedynego

Teraz już wiem że  cie kocham

Myślę o tobie cały dzień

 i całą noc  

Lecz to i tak nie pomoże

Ale chcę żebyś wiedział

że kocham ciebie

Daję sobie spokój

lecz pamiętaj że

kocham ciebie

Potrzebuję ciebie,

twojej miłości

ciebie i twego uścisku

Chciałabym żebyś przy mnie był

Whoo whoo Lecz jest to nie możliwe

Łatwo jest się zakochać

Czekam na komentarze :)